Паримија на денот: Книга пророк Исаија 13:2-13
| 2. | Кренете знаме на гола планина, издигнете глас, мавнете им со рака да навлезат низ кнезовските порти. |
| 3. | Јас им дадов повелба на Моите избраници и ги повикав да го исполнат гневот Мој Моите јунаци, кои се радуваат на величието Мое. |
| 4. | Голем шум има по планините, како божем од многуброен народ, бунтовен шум на царства и народи, собрани заедно, Господ Саваот ја прегледува готовата војска за војна. |
| 5. | Идат од далечна страна, од крајот на небото, Господ и орудијата на Неговиот гнев, за да ја сотрат целата земја. |
| 6. | Липајте, зашто денот Господов е близу, – иде како разурнувачка сила од Семоќниот. |
| 7. | Затоа рацете на сите отпаднаа, срцето на секој човек се стопи. |
| 8. | Тие се ужасија, грчеви и болки ги опфатија; се мачат како родилка, зашеметени гледаат едни во други, лицата им пламнаа. |
| 9. | Ете, денот Господов доаѓа лут, со гнев и пламната јарост, за да ја претвори земјата во пустиња и да ги истреби од неа грешниците нејзини. |
| 10. | Ѕвездите небески и светилата нема да даваат од себеси светлина; сонцето се замрачува при изгревањето свое; и месечината не свети со светлината своја. |
| 11. | Јас ќе го казнам светот за злото, и нечесните – за нивните беззаконија; ќе го премавнам високоумството на гордите и ќе ја понизам надуеноста на угнетувачите; |
| 12. | ќе направам така, што луѓето да бидат поскапи од чисто злато, а мажите – поскапи од офирско злато. |
| 13. | Затоа ќе го затресам небото, земјата ќе се помести од местото свое поради јароста на Господа Саваот, во денот на пламнатиот гнев Негов. |
Паримија на денот: Прва книга Мојсеева (Битие) 8:4-21
| 4. | И се запре ковчегот во седмиот месец на седумнаесеттиот ден на ридовите од планината Арарат. |
| 5. | Водата, пак, опаѓаше сe повеќе до десеттиот месец; и во првиот ден од десеттиот месец се покажаа врвовите на планините. |
| 6. | А по четириесет дена го отвори Ное прозорецот на ковчегот, што го беше направил; |
| 7. | И пушти гавран, да види дали се повлекла водата на замјата и, откако одлета, не се врати додека не се исуши водата. |
| 8. | Потоа пушти гулаб, за да види дали исчезнала водата од лицето на земјата; |
| 9. | но гулабот, бидејќи не најде каде да застане со своите нозе, се врати кај него во ковчегот, зашто уште имаше вода по целата земја; и Ное ја спружи раката, го фати и го зеде кај себе во ковчегот. |
| 10. | Почека уште други седум дена, и повторно го пушти гулабот од ковчегот. |
| 11. | Гулабот се врати кај него приквечер, и тоа, во клунот со свеж маслинов лист; така позна Ное дека опаднала водата од земјата. |
| 12. | Почека потоа уште седум дена, и одново го пушти гулабот, а тој повеќе не му се врати. |
| 13. | Во шестотини и првата година, во првиот ден од првиот месец на Ноевиот живот, ја снема водата од земјата; и Ное го отвори покривот, и ја виде земјата сува. |
| 14. | А на даваесет и седмиот ден, од вториот месец, целата земја беше сува. |
| 15. | Тогаш му рече Господ Бог на Ноја: |
| 16. | „Излези од ковчегот, ти и жената твоја, а со тебе и синовите твои, и жените на синовите твои; |
| 17. | сите животни, што се со тебе од секое суштество, од птиците, добитокот и сите влекачи што лазат по земјата, изведи ги со себе, нека се растурат по земјата, и нека се плодат и множат на земјата!” |
| 18. | И излезе Ное, а со него и синовите негови, и жената негова, и жените на синовите негови; |
| 19. | сите ѕверови, и сиот добиток и сите лазачи, сите птици – сe што се движи по земјата, според родот нивни, излегоа од ковчегот. |
| 20. | И Му направи Ное жртвеник на Господа; зеде од секој чист добиток и од сите птици чисти, и принесе на жртвеникот жртви сепаленици. |
| 21. | И Господ го почувствува мирисот пријатен, па рече Господ Бог, помислувајќи: „Нема повеќе да ја проколнувам земјата поради човекот, зашто помислите на срцето човечко се зли уште од младини; и нема повеќе да ги уништуам живите суштества, што ги создадов. |
Паримија на денот: Книга Мудри Соломонови изреки 10:31-32;11:1-12
| 31. | Од устата на праведникот тече мудрост, а злоштетниот јазик ќе биде пресечен. |
| 32. | Устата на праведникот го познава благопријатното, устата на нечеситвите – развратното. |
| 1. | Неисправните мерила се одвратни пред Господа, а точните мерки Нему Му се угодни. |
| 2. | Ќе дојде ли гордоста, ќе дојде и срамот, но мудроста е со смирените. Праведниот, умирајќи остава сожалување; а смртта на нечестивите е ненадејна и радосна. |
| 3. | Непорочноста на простодушните ќе ги раководи, а лукавството на подмолните ќе ги погуби. |
| 4. | Богатството нема да помогне во денот на гневот, а правдата ќе спаси од смрт. |
| 5. | Правдата на непорочниот го израмнува неговиот пат, а нечестивиот ќе падне поради својата нечесност. |
| 6. | Правдата на простодушните ќе ги спаси, а беззакониците ќе бидат уловувани од своето беззаконие. |
| 7. | Со смртта на нечестивиот човек, исчезнува надежта негова, и очекувањето на беззакониците загинува. |
| 8. | Праведникот се спасува од неволја, а место него во неа паѓа нечестивиот. |
| 9. | Лицемерниот го погубува со уста ближниот свој, а праведниците се спасуваат со знаење. |
| 10. | Кога праведниците благсловуваат, градот напредува, а преку устата на нечестувите се разрушува. |
| 11. | Со благословот на праведните градот се издига, а преку устата на нечестивите се разурушува. |
| 12. | Малоумниот искажува презир кон ближниот свој, но разумниот човек молчи. |
Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров
Теологија е состојба на духот, остварена од благодатта Божја. Овде се наоѓа разликата помеѓу теологијата и философијата, помеѓу вистинската теологија и теологијата на интелектуалците. Ако едно такво вдахновение го допре вашето срце, тоа веќе не ќе има крај на земјава. Тоа е неисцрпно, зашто во него се наоѓа почетокот на вечниот живот. Ако дури и вашиот телесен состав се распадне, ова вдахновение ќе живее во вас со огромна моќ!