Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 20:1-16
| 1. | Зашто царството небесно прилега на домаќин, кој излегол наутро рано да најми работници за своето лозје. |
| 2. | Па, штом се погоди со работниците по динариј на ден, ги прати во лозјето свое. |
| 3. | Потоа, кога излезе околу третиот час и виде други како стојат на пазариштето без работа, |
| 4. | им рече: »Одете и вие во моето лозје, па што е право, ќе ви дадам.« И тие отидоа. |
| 5. | Пак излезе околу шестиот и деветтиот час и направи исто. |
| 6. | А околу единаесеттиот час одново излезе и најде други, како стојат без работа, и им рече: »Зошто стоите тука цел ден без работа?« |
| 7. | Тие му одговорија: »Никој не нe повика.« А тој им рече: »Одете во моето лозје и, што е право, ќе добиете.« |
| 8. | А кога се стемни, господарот на лозјето му рече на својот настојник: »Повикај ги работниците и плати им, почнувајќи од последните па до првите.« |
| 9. | И дојдените околу единаесеттиот час добија по динариј. |
| 10. | А кога дојдоа првите, помислија дека ќе примат повеќе; но и тие добија по динариј; |
| 11. | и штом добија, негодуваа против господарот |
| 12. | и велеа: »Оние последните работеа еден час, а ти ги изедначи со нас, што ја претрпевме тегобата на денот и жегата.« |
| 13. | А тој им одговори и му рече на еден од нив: »Пријателе, не те онеправдувам: нели се погоди со мене за динариј? |
| 14. | Земи си го своето и оди си; и на овој, последниов сакам да му дадам колку и на тебе; |
| 15. | зар немам право да чинам со своето, што сакам? Или ти е окото завидливо, оти сум добар?« |
| 16. | Така ќе бидат последните први, а првите – последни; зашто мнозина се повикани, а малцина избрани.” |
Апостол на денот: Прво послание на светиот апостол Павле до Коринтјаните 13:4-13;14:1-5
| 4. | Љубовта е долготрпелива, полна со добрина, љубовта не завидува, љубовта не се превознесува, не се гордее, |
| 5. | не прави што е непристојно, не бара свое, не се срди, не мисли зло, |
| 6. | на неправда не се радува, а на вистина се радува. |
| 7. | сe извинува, во сe верува, на сe се надева, сe претрпува. |
| 8. | Љубовта никогаш не престанува, а другото, ако се пророштва, ќе престанат; ако се јазици – ќе замолкнат; ако се знаења – ќе исчезнат. |
| 9. | Оти по нешто знаеме и по нешто пророкуваме; |
| 10. | а кога ќе дојде совршеното, тогаш ќе исчезне делумното. |
| 11. | Кога бев дете, зборував како дете, како дете мислев, како дете размислував; а кога станав маж, го оставив детинското. |
| 12. | Сега гледам нејасно како во огледало, а тогаш – лице во лице; сега знам нешто, а тогаш ќе знам како што сум познат. |
| 13. | А сега остануваат овие три работи: верата, надежта и љубовта; најголема меѓу нив е љубовта. |
| 1. | Стремете се кон љубовта; ревнувајте за духовните дарови, а особено да пророкувате. |
| 2. | Оти оној, кој зборува на јазик непознат, тој не им зборува на луѓе, туку на Бога; бидејќи никој не го разбира, а со Духот кажува тајни; |
| 3. | кој, пак, пророкува, тој им зборува на луѓето за поука, утеха и утврдување. |
| 4. | Кој зборува на непознат јазик, тој се поучува сам; а кој пророкува, тој ја поучува Црквата. |
| 5. | Но јас би сакал сите вие да зборувате на разни јазици, а уште повеќе да пророкувате: оти, кој пророкува, е поголем од оној, кој зборува јазици – освен ако и ги толкува, та Црквата да добие поука. |
Поука на денот: Свети Силуан Атонски
Секое духовно делување, бидејќи дар Божји во нас, неизоставно бара наше самоприсилување: зашто присилата е дејствително пројавување и сведоштво на нашата добра волја. Присилата е особено нужна тогаш кога поради паднатата природа или поради злото делување на бесовите, во нас се пројавува некаков гревовен стремеж или немир. Тогаш е неопходно плачните зборови на молитвата да се кажат малку гласно… Oсобено на почетокот на подвигот, уште пред да се стекне плач на духот, зборовите на молитвата треба да се изговараат со плачен глас, за душата која заспала во смртен сон од гревовно пијанство, да се разбуди на гласот од плачот, и сама да го доживее чувството на плач.
