Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Јован 1:18-28
| 18. | Бога никој никогаш не Го видел; Единородниот Син, Кој е во крилото на Отецот – Он Го објави. |
| 19. | И тоа е сведоштвото на Јована, кога Јудејците испратија од Ерусалим свештеници и левити за да го прашаат: „Кој си Ти?” |
| 20. | Тој призна и не одрече, а објави: „Не сум јас Христос.” |
| 21. | И го прашаа: „А што си? Илија ли си ти?” Одговори: „Не сум.” „Пророк ли си?” И одговори: „Не.” |
| 22. | А тие Му рекоа: „Па кој си, за да можеме да им одговориме на оние, што нe испратија; што велиш за себе?” |
| 23. | Тој рече: „Јас сум глас на оној што вика во пустината: израмнете го патот на Господа,” како што вели пророкот Исаија. |
| 24. | А испратените беа од фарисеите; |
| 25. | И го запрашаа, велејќи: „Зошто тогаш крштаваш, кога не си Христос, ни Илија, ниту пророк?” |
| 26. | Јован им одговори и рече: „Јас крштавам со вода, но меѓу вас стои Еден, Кого вие не Го познавате. |
| 27. | Он е Оној што иде по мене, Кој беше пред мене, и Кому јас не сум достоен да Му ги одврзам ремењата од обувките Негови.” |
| 28. | Ова се случи во Витавара, отаде Јордан, каде што крштаваше Јован. |
Апостол на денот: Дела на светите апостоли од светиот апостол Лука 1:12-17;1:21-26
| 12. | Тогаш тие се вратија во Ерусалим од планината, наречена Елеон, која се наоѓа близу до Ерусалим, колку еден саботен ден одење. |
| 13. | И кога дојдоа, се искачија во горната одаја, каде што живееја Петар и Јаков, Јован и Андреј, Филип и Тома, Вартоломеј и Матеј, Јаков Алфеев и Симон Зилот и Јуда Јаковов. |
| 14. | Тие сите еднодушно беа постојано во молитва и молење со некои жени и со Марија, мајката на Исуса, и со браќата Негови. |
| 15. | А во тие дни Петар стана меѓу учениците и рече: |
| 16. | – а беа се собрале околу сто и дваесет души – „Мажи, браќа! Требаше да се исполни напишаното, како што беше претскажал Светиот Дух преку устата Давидова за Јуда, водачот на оние што Го фатија Исуса, |
| 17. | зашто тој беше вброен кон нас и беше примил дел од оваа служба; |
| 21. | И така, потребно е пак еден од оние луѓе, што беа со нас за сето време, додека пребиваше и општеше со нас Господ Исус, |
| 22. | почнувајќи од крштавањето Јованово па до денот, кога се вознесе од нас, да биде сведок со нас за Неговото воскресение.” |
| 23. | И поставија двајца: Јосифа, наречен Варсава, а по прекар Јуст, и Матиј; |
| 24. | потоа се помолија и рекоа: „Ти, Господи, Кој ги познаваш срцата на сите, покажи од овие двајца еден, кого си го избрал, |
| 25. | за да прими дел од оваа служба и од апостолството, од кое отпадна Јуда, за да си отиде на своето место!” |
| 26. | И фрлија ждреб за нив, и ждребот падна на Матиј; и тој се вброи кон единаесетте апостоли. |
Поука на денот: Старец Ефрем Филотејски
Со Христовото послушание сме спасени, а со Адамовото непослушание сме фрлени во пеколна бездна. Патот на послушанието навистина води на Голгота. Тој е нагорен и искачувањето е малку напорно. Ќе се потиме и ќе се уморуваме, но сепак да помислиме дека по воскресението ќе ги стекнеме чистотата на душата и восиновувањето и дека тоа богатство не може да се спореди со никакви овоземни наслади. Што зборувам јас? Со земните нешта! И сиот свет кога би го продал, човекот не би можел да купи ниту една капка од духовната радост на душата што се искачила на Голгота и го видела своето сопствено воскресение.
