Евангелие на празник: Свето евангелие според светиот апостол Јован 10:1-9
| 1. | Вистина, вистина ви велам: кој не влегува низ вратата во овчото трло, а прескокнува од другата страна, крадец е и разбојник; |
| 2. | а кој влегува низ вратата, пастир е на овците; |
| 3. | нему вратарот му отвора и овците го слушаат гласот негов, и тој ги вика своите овци по име; и ги изведува. |
| 4. | И кога ќе ги изведе овците свои, оди пред нив, и овците одат по него, бидејќи му го познаваат гласот негов; |
| 5. | а по туѓ човек не одат, туку бегаат од него, оти гласот на туѓиот не го познаваат. |
| 6. | Оваа парабола им ја кажа Исус, но тие не разбраа што сакаше да им каже со неа. |
| 7. | Тогаш Исус пак им рече: „Вистина, вистина ви велам: Јас сум вратата на овците. |
| 8. | Сите, колку што дојдоа пред Мене, крадци се и разбојници; но овците не ги послушаа. |
| 9. | Јас сум вратата: кој ќе влезе преку Мене, ќе се спаси; и ќе влезе, и ќе излезе, и пасиште ќе најде. |
Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 5:20-26
| 20. | Зашто ви велам, ако вашата праведност не ја надмине праведноста на книжниците и фарисеите, вие нема да влезете во царството небесно. |
| 21. | Сте слушале дека им било речено на старите: »Не убивај! А кој убие, виновен е пред судот«. |
| 22. | Јас, пак, ви велам дека секој, што се гневи на брата си без причина, ќе биде виновен пред судот; а оној што ќе го нарече брата си »празноглав«, ќе биде виновен пред врховниот суд; оној, пак, што ќе рече »будала«, ќе биде виновен за во пеколот. |
| 23. | И така, ако принесуваш дар на жртвеникот и таму се сетиш дека брат ти има нешто против тебе, |
| 24. | тогаш остави го дарот таму, пред жртвеникот, па отиди и најнапред помири се со брата си, а потоа дојди и принеси го дарот. |
| 25. | Измири се со противникот твој навреме, уште додека си на пат со него, за да не те предаде на судијата, а судијата – на слугата и да бидеш затворен; |
| 26. | вистина, ти велам: нема да излезеш оттаму сe дури не го дадеш и последниот кодрант. |
Апостол на празник: Дела на светите апостоли од светиот апостол Лука 26:1-5;26:11-20
| 1. | Агрипа му рече на Павла: „Ти се позволува да зборуваш за себе.” Тогаш Павле ја пружи раката и почна да зборува во своја заштита: |
| 2. | Радосен сум, царе Агрипа, дека денес пред тебе ќе се заштитувам од сe, во што ме обвинуваат Јудејците, |
| 3. | а најмногу, што ти ги познаваш јудејските обичаи и препирки; па затоа, те молам, да ме ислушаш милостиво. |
| 4. | Мојот живот од младини, што го поминав најнапред меѓу својот народ во Ерусалим, познат им е на сите Јудејци; |
| 5. | тие одамна ме знаат, – ако сакаат нека сведочат, – дека јас, како фарисеј, најстрого живеев по учењето на нашата вера; |
| 11. | и често ги мачев по сите синагоги и ги принудував да хулат на Исуса и, разјарен, без мерка ги гонев нив дури и до туѓите градови. |
| 12. | За таа цел одејќи во Дамаск, со власт и порака од првосвештениците, |
| 13. | посред бел ден, царе, на патот видов светлина, посилна од сончевата светлина, која ме огреа од небото мене и оние, што одеа со мене. |
| 14. | Сите паднавме на земја, и јас чув глас, што ми зборуваше на еврејски јазик: »Савле, Савле, зошто Ме гониш? Тешко е за тебе да се риташ против бодило.« |
| 15. | А јас реков: »Кој си Ти, Господи?« Он одговори: »Јас сум Исус, Кого Го гониш ти. |
| 16. | Но стани и исправи се на нозете свои; затоа и ти се јавив, да те направам служител и сведок на ова што го виде и што ќе ти откријам, |
| 17. | издвојувајќи те од овој народ и од незнабошците, при кои ќе те испратам сега, |
| 18. | за да им ги отвориш очите нивни, та да се обрнат од темнината во светлина и од власта на сатаната кон Бога, па преку верата во Мене да примат опростување на гревовите и наследство меѓу осветените.« |
| 19. | Затоа, царе Агрипа, јас не се воспротивив на небесното видение, |
| 20. | но најнапред на жителите во Дамаск и Ерусалим, а потоа по целата Јудејска земја и на незнабошците им проповедав да се покајат и да се обрнат кон Бога, вршејќи дела достојни за покајание. |
Апостол на денот: Послание на светиот апостол Павле до Римјаните 1:18-27
| 18. | Оти гневот Божји се открива од небото на секоја нечесност и неправда на луѓето, кои вистината ја држат во неправда; |
| 19. | така што она, кое може да се знае за Бога, ним им е познато, бидејќи Бог тоа им го откри. |
| 20. | Оти она, што е во Него невидливо, односно вечната Негова сила и Божеството, се гледа уште од создавањето на светот, гледани според нивните созданија, па така тие немаат изговор. |
| 21. | Зашто, кога Го познаа Бога, тие не Го прославија како Бог, ниту, пак, Му благодарија, туку се заблудија во своите помисли, и нивното неразумно срце им се помрачи; |
| 22. | наречувајќи се себе мудри, тие обезумија, |
| 23. | и славата на вечниот Бог ја изменија во облик на смртен човек, на птици, на четвороножни животни и на лазачи, - |
| 24. | затоа и Бог, според желбите на срцата нивни, ги предаде на нечистотата, за да се бесчестат телата нивни во самите себе. |
| 25. | Тие ја заменија вистината Божја со лага и му се поклонија и му служеа на созданието повеќе отколку на Создателот, Кој е благословен во сите векови. Амин! |
| 26. | Затоа Бог ги предаде на срамни страсти:: жените нивни природните потреби ги заменија со противприродни; |
| 27. | и мажите исто така; оставајќи го природното зближувањсе со женскиот пол, се распалија со желби еден кон друг, и вршеа срамни работи мажи со мажи, добивајќи отплата каква што одговараше на нивната заблуда. |
Поука на денот: Старец Паисиј Светогорец
Мислам дека е многу тешко после сета жртва што Христос ја направи за нас, да завршиме во пеколот и повторно да Го растажиме. Затоа, она што ќе нe задржи од гревот за да не отидеме во пеколот, подобро би било да не е огнот од пеколот кој нe ужаснува, туку големата усрдност и огнената љубов спрема нашиот Доброчинител Христос. Накратко, од љубов не би требало да одиме во пеколот, за да не Го ожалостиме Христа. Значи, брате мој, ќе треба да внимаваме никогаш да не се разделиме од Христа, и да имаме редовен допир со Него преку молитвата. А добро е, пак, на молитвата да ? претходи вниманието, за да не се случи како што вели пророкот Давид: “…и молитвата негова да се прими за грев.” (Пс.108, 7)
