Божествена Литургија во Водоча
 
 
 
 
 

Божествена Литургија во Водоча (17.08.2014 20:38)

Искушението на разумот

 

Кога говоревме за злоупотребата на првата светлина, рековме дека, всушност, не можеме да ја злоупотребиме самата светлина (зашто тоа е Божја благодат), туку го злоупотребуваме само соодветното знаење што позади нејзиното повлекување останува. Го злоупотребуваме во две насоки: за судење и осудување, како и за подучување на другите. Тоа е последица од нашата гордост. Ваквото постапување е почеток и крај на нашиот духовен развој.

Делот за судењето и осудувањето е разбирлив мисловно за нашиот разум иако, и покрај тоа, сите ние често паѓаме во таквиот грев. Но, некој ќе праша: што има лошо во подучувањето на другите, особено на оние што не знаат? Ништо лошо за тие што се поучуваат, под услов пишаното или кажаното да е точно – затоа што многупати и тука се греши (да не говориме за погрешно време, место, публика итн.).

Што е со оној што поучува? Неискуството не сфаќа дека само онаа светлина што произлегува од чистењето на суштината на умот (која се наоѓа во срцето), значи која допрела до нашето срце и извира од него, може да допре до срцето на ближниот и да го познае; да ја запали светлината во неговото срце, да го крепи и да му помага да чекори по патот на Вистината.

Што го спасува неопитниот, во светлината на просветлувањето, „проповедник“? Го спасува да проповеда само како свештеник Божји во послушание, и тоа ако претходно смирено го одбил оној под чие послушание се наоѓа; да проповеда согласно потребите што ги одредува оној во чие послушание се наоѓа (според потребите на Црквата), притоа не истакнувајќи свое мислење, туку мислењето на светите Отци.

Најпросто кажано, не поучувај други сам од себе додека да го добиеш дарот на умно-срдечната молитва и просветленоста на умот. Не го активирај предвреме интелектуалниот дар, на кој многу си работел, додека не го преобразиш со дарот на просветленоста, на кој треба да поработиш. Направи смирението и воздржанието во интелектуалниот дар да ти станат притисокот под кој срцето многу побрзо ќе се очисти и отвори, отколку кај оние што тој дар го немаат.

Деца, не ги расфрлајте напразно своите дарови; не се расфрлајте со празни зборови, зборови без сила кои никому ништо не значат, ниту некој ги памти, заради малку лажна, само човечка слава. Социјалните мрежи се најголемата замка и алатка што демонот може да ја искористи на ваша штета и на штета на Црквата ако постапувате неразумно, надвор од послушание – надвор од богодадениот поредок на нештата. И обратно, социјалните мрежи можат да бидат многу силна алатка на Црквата – доколку се користат во послушание, во смирение.

Митрополит Струмички Наум